سوره احزاب آیه 45 و 46 : { يَأَيهَُّا النَّبىِ‏ُّ إِنَّا أَرْسَلْنَكَ شَهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِيرًا (45) وَ دَاعِيًا إِلىَ اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُّنِيرًا (46) } اى پيامبر، ما تو را فرستاديم تا شاهد و مژده ‏دهنده و بيم ‏دهنده باشى. (45) و مردم را به فرمان خدا به سوى او بخوانى، و چراغى تابناك باشى. (46)

سوره مائده آیه 99 : { مَّا عَلىَ الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَ مَا تَكْتُمُون‏ } بر پيامبران جز رساندن احكام خدا وظيفه ‏اى نيست و خدا هر چه را آشكار سازيد يا پنهان داريد، می ‏داند.

سوره آل عمران آیه 159 : { فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنهُْمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شَاوِرْهُمْ فىِ الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلىَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يحُِبُّ الْمُتَوَكلِِّين‏ } پس [اى پيامبر] بواسطه ‏ى لطف الهى بود كه با آنها [كه در احُد نافرمانى كرده بودند] مهربان شدى در حالى كه اگر خشن و تندخو و سنگدل بودى از اطراف تو پراكنده می ‏شدند، پس از آنها درگذر و [حتّى‏] براى ايشان طلب مغفرت نما و در كارها با آنها مشورت كن و چون بر امرى تصميم گرفتى، [تنها] بر خداوند توكّل كن كه خداوند، توكّل كنندگان را دوست می دارد.

سوره قلم آیه 4 : { وَ إِنَّكَ لَعَلىَ‏ خُلُقٍ عَظِيم‏ } ( ای پیغمبر ) تو داراى خُلق عظيم و اخلاق بسيار نيكو هستى‏.

امام صادق (ع) به جندب فرمود :  خداوند آن مردمان را رحمت كند كه چراغ بودند و روشنگر، آنان كه با كردار خود و كوشش در حدّ توانشان مردم را به سوى ما دعوت می ‏كردند. تحف العقول ترجمه جعفری صفحه 282

امام صادق (ع) : عالمی که به علم خود عمل نکند ، پند او چنان از روی قلبها بلغزد و فرو افتد که دانه باران از روی تخته سنگ هموار.    منیة المرید صفحه 48

مسعدة بن صدقه گفت از حضرت صادق (ع) سئوال شد امر به معروف و نهی از منکر بر تمام مردم واجب است ؟ فرمود نه عرض شد به چه سبب فرمود امر به معروف و نهی از منکر واجب است بر کسیکه قدرت داشته باشد و او را اطاعت کنند و خود نیز خوب و بد را تمیز بدهد نه بر شخص ناتوانیکه خودش راه را نمیداند از کجا به کجا برود در این صورت مردم را از راه راست به باطل می کشاند.دلیل بر اینکه امر به معروف و نهی از منکر بر تمام مردم واجب نیست این آیه از قرآن مجید است که میفرماید : سوره آل عمران آیه 104 { وَ لْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلىَ الخَْيرِْ وَ يَأْمُرُونَ بِالمَْعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ } باید دسته ای از شما مردم را به سوی نیکی راهنمایی کنند و امر به معروف و نهی از منکر نمایند و در آیه دیگر میفرماید : سوره اعراف آیه 159(( وَ مِن قَوْمِ مُوسىَ أُمَّةٌ يهَْدُونَ بِالحَْقّ‏ِ وَ بِهِ يَعْدِلُون‏ )) در این آیه خداوند نمی فرماید بر امت موسی و نه فرموده بر تمام قوم او با اینکه آنها دسته های مختلفی بودند.لفظ امت اطلاق بر یک نفر و بیشتر میشود چنانچه خداوند در این آیه امت را اطلاق بر یک نفر نموده (( (نحل 120) إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كاَنَ أُمَّةً قَانِتًا لِّلَّهِ ‏ )) ابراهیم امت مطیعی برای خدا بود در این زمان که ما در تحت تسلط خلفاء جور هستیم کسی که متوجه این موضوع باشد اشکالی برای او ندارد اگر امر به معروف و نهی از منکر ننمود در صورتیکه نیرو ندارد و نه از او می پذیرند و نمی تواند عذری بیاورد اگر مورد مواخذه از طرف خلفاء جور قرار گرفت.فروع کافی جزء 5 صفحه 59 { از این روایت چنانچه شیخ بهاء علیه الرحمه در اربعین میفرماید دو شرط برای امر به معروف و نهی از منکر فهمیده میشود ولی فقهاء چهار شرط قائل شده اند : 1- کسیکه امر به معروف و نهی از منکر میکند خودش باید بین معروف و منکر ( خوب و بد )تشخیص دهد. 2- گناهکار اصرار بر عمل زشت خود داشته باشد و قرائن و شواهد پیدا نشود که دلالت بر پشیمانی او بکند. 3- احتمال تاثیر بدهد که سخنش در او موثر واقع میشود. 4- ضرری مالی یا بدنی یا عرضی به شخصیکه امر به معروف و نهی از منکر میکند و یا دیگری از مسلمانان بواسطه این امر به معروف وارد نشود.حدیث فوق اشاره به شرط اول و سوم داشت البته این شروط در امر به معروف به وسیله زبان و دست میباشد اما انکار قلبی که قبلا از کار زشت دیگران متنفر باشد و از کار خوب او خوشش آید بدون هیچ شرطی واجب است. ( اربعین شیخ بهاء صفحه 106) }

پیغمبر اکرم (ص) فرمود : چگونه است حال شما زمانیکه زنهایتان فاسد و جوانهایتان فاسق شوند و امر به معروف و نهی از منکر نکنید ؟ عرض کردند چنین چیزی ممکن است ؟! فرمود آری بدتر از این ؛ چگونه خواهید بود آنروز که امر به کارهای زشت کنید و مردم را از کار خوب باز دارید پرسیدند ممکن است چنین روزی بیاید ؟ فرمود : آری از این بدتر ، چگونه خواهید بود آنروز که ببینید کار خوب در نظر مردم زشت است و کار بد خوب است. فروع کافی جزء 5 صفحه 59

در حدیثی حضرت صادق (ع) بحرث ابن مغیره ، فرمود چه مانع میشود شما را وقتی می بینید شخصی فاعلکار ناپسندیست ، عملیکه می دانید ما را ناراحت میکند و باعث خورده گیری میان مردم است ، پیش او بروید سرزنشش کنید و نصیحت نمائید با سخنانی متین و آرام و استدلالی او را از کار زشت باز دارید.حرث عرض کرد ممکن است از ما قبول نکند و پیروی ننماید.فرمود اگر چنین کرد شما هم از او دوری کنید و از نشستن با او اجتناب نمائید.سفینة البحار جلد 2 صفحه 630

حضرت صادق (ع) فرمود مردی از قبیله خثعم خدمت پیغمبر (ص) شرفیاب شده عرض کرد یا رسول الله (ص) بهترین چیزها در اسلام چیست ؟ فرمود ایمان به خدا عرض کرد پس از این ، پاسخ داد پیوند خویشاوندی ، سئوال کرد بعد از آن فرمود امر به معروف و نهی از منکر ؛ پرسید کدام عمل از همه کارها بیشتر مورد خشم خداست.فرمود شرک به خدا ، پرسید پس از آن ، جواب داد قطع رحم ، عرض کرد بعد از این فرمود امر کردن به کار زشت و باز داشتن از کار خوب.  فروع کافی جزء 5 صفحه 58

جابر از حضرت باقر (ع) نقل کرد که آن جناب فرمودند در آخرالزمان مسلمانانی هستند در میان آنها دسته ای ریاکارند که به ظاهر عبادت و قرائت قرآن می نمایند ، حدیث گویانی نادانند ، امر به معروف و نهی از منکر را واجب نمی دانند مگر آنگاه که خیال کنند این کار برای آنها زیانی ندارد.پیوسته در این فکرند که در دستورات دینی راه فرار و عذری برای خود بتراشند.همیشه کاوش و جستجو از لغزشهای دانشمندان میکنند و اعمال فاسد ایشان را تعقیب می نمایند.به نماز و روزه و چیزهایی که زیان به مال و جان آنها ندارد روی می آورند اگر نماز به مال یا بدن آنها ضرر وارد کرد ترک می نمایند ، چنانچه عالی ترین و شریفترین واجبات را ترک کرده اند.امر به معروف و نهی از منکر روش انبیاء و راه پاک مردان است فریضه ایست بس بزرگ که به وسیله آن سایر فرائض دینی به پای داشته میشود.امنیت راهها ( دینی و معمولی ) و کسب حلال و رد کردن حق مظلوم و آبادانی زمین و کیفر دادن به دشمنان ، مستقیم و استوار شدن امور دین و دنیا تمام به وسیله امر به معروف و نهی از منکر حاصل میشود.پس در مقابل معصیت کاران با قلب و زبان ایستادگی کنید و با حربه زبانی پیشانی آنها را بکوبید و مورد حمله قرار دهید ، در راه خدا شما را سخن سرزنش کنندگان از کار باز ندارد.اگر پذیرفتند و به سوی حق بازگشت کردند دیگر شما را بر آنها تسلطی نیست (( همانا میتوانید مبارزه کنید با کسانیکه به مردم ظلم میکنند و زندگی خود را در زمین بناحق نهاده اند این دسته را عذابی است بس دردناک )) آنگاه که با زبان ، امر به معروف کردید و نپذیرفتند و در آنها اثر نکرد با ایشان جهاد کنید با نیروی بدنهایتان و با قلب خویش آنها را دشمن بدارید بدون اینکه نظر ریاست و یا سلطنت و یا بدست آوردن مال و ثروت داشته باشید و یا اینکه بخواهید از روی ظلم بر آنها ظفر یابید بلکه از روی عدل و درستی مبارزه کنید تا باز گردند بسوی دستور خدا و بر طاعت او آماده شوند.  فروع کافی جزء 5 صفحه 56

امیرالمومنین (ع) خطبه ای شروع نموده پس از حمد و ستایش پروردگار فرمود : همانا امت هائیکه قبل از شما به هلاکت رسیدند فقط بواسطه این بود که معصیت میکردند و علماء و بزرگان آنها را نهی نمی نمودند.چون مداومت بر معاصی داشتند و دانشمندان و احبار هم نهی نکردند.بر آنها عذابهای مختلف نازل شد ، پس توجه داشته باشید امر به معروف و نهی از منکر کنید.بدانید امر به معروف و نهی از منکر باعث نزدیک شدن مرگ و اجل و یا قطع شدن روزی نمی شود و مقدرات از آسمان بر زمین نازل میشود همانند نزول باران ، برای هرکسی به اندازه ایکه خداوند تعیین کرده کم یا زیاد به همان قدر که مقدور شده می رسد.فروع کافی جزء 5 صفحه 58

خدایا تو را به قلب پاک و بی آلایش مولای متقیان (ع) قسم می دهیم ضعف و زبونی را از ما برانداز ، نیروئی قوی و دلی استوار ده که در راه انجام وظیفه ، با اراده ای پولادین ، حصار و دژهای منحرفین را در هم شکسته و قلب آنها را بسوی دین متمایل کنیم. پند تاریخ جلد 4 صفحه 34 الی 39

اما افسوس هزاران افسوس امروز بجای این کار آنکس که آلوده تر و آن زن که وقیح تر است با آغوش باز تری پذیرفته میشود با اینکه امیرالمومنین (ع) میفرماید : (( پیغمبر اکرم (ص) ما را دستور داده که معصیتکاران را با چهره ای عبوس و ظاهری خشمگین ملاقات کنیم )) { فروع کافی جزء 5 باب امر به معروف }  امروز گرفتاری و بیچارگی در میان ما عمومیت پیدا کرده اگر وضع به همین طریق بگذرد باید استقبال از یک زندگی تیره تر و آینده ای وحشتناک تر باشیم شما ای خواننده عزیز که اکنون این جملات را میخوانی و من که نوشته ام باید خود را نجات بدهیم ، از خود شروع کنیم نه این است که در یک غرقاب عمومی و یک سیل بنیان کن اجتماعی هرکس به فکر نجات خویش است . من و تو خود را نجات بدهیم و به این وظیفه بزرگ عمل کنیم که در ضمن ، نجات دیگران هم در همین دستور نهفته است از خود اگر شروع کنید بالاخره پاکی به اجتماع سرایت میکند و همه پاک می شوند. بر فرض عدم سرایت لااقل در مقابل این مسئولیت شدید ما رسته و نجات یافته ایم.

دوستان امیرالمومنین (ع) ! پیروان ائمه طاهرین (ع) ! به خود آئید این مسئولیت بزرگ را حس کنید.محاسبه نمائید اگر همه ما در قبال این وظیفه پایداری کنیم ، شما که کاسبی اگر خانم یا دختری با صورتی گشاده و مخالف دستور حجاب وارد مغازه شد او را تذکر دهید و یا از معامله خودداری کنید ، همکاران شما نیز اگر همین کار را بکنند آیا آن زن دیگر بدون حجاب گستاخانه بیرون میشود و یا ما مشتریان ، از کاسبی که اشتهار به فسق دارد ( شراب میخورد یا نماز نمیخواند و یا . . . ) معامله را ترک کنیم.همه همین کار را انجام دهیم آیا او متوجه نمیشود که تا خود را اصلاح نکند نمی تواند زندگی بنماید.

انجام این دستور به اندازه ای اهمیت دارد که ترکش مساوی با بی دینی است. پیغمبر اسلام (ص) فرمود : خدای بزرگ دشمن دارد مومن ناتوانی را که بی دین است.عرض کردند مومن بی دین کیست ؟ فرمود آن کسی که نهی از منکر نمیکند. { فروع کافی جزء 5 باب امر به معروف }

حضرت باقر (ع) فرمودند : امر به معروف و نهی از منکر فریضه ایست بسیار بزرگ که به وسیله آن سایر واجبات به پای داشته میشود آنگاه که این دستور ترک شد خدای نهایت خشم و غضب را می نماید به طوریکه به احدی ترحم نکند.مردمان نیک را در خانه های معصیتکاران هلاک می نماید بچه های شیرخوار را در دامن بزرگسالان نابود میکند. { فروع کافی جزء 5 باب امر به معروف }

اجرای این فریضه به اندازه ای اهمیت دارد که ترکش اعلان پیکار و ستیز با خدا است.رسول اکرم (ص) فرمود : آن زمان که امت من امر به معروف و نهی از منکر را به یکدیگر واگذارند و هر یک شانه از زیر بار خالی کنند در این زمان پس اعلان جنگ با خدای خود دهند. { فروع کافی جزء 5 باب امر به معروف }

بارزترین و با ارزش ترین صفتیکه برای پیروان اسلام در قرآن کریم یاد آوری شده همین صفت است  سوره آل عمران آیه 110 : { كُنتُمْ خَيرَْ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ‏ } شما بهترین امتی هستید که برای جهانیان به وجود آمده اید چون امر به معروف و نهی از منکر میکنید . همین دستور است که اگر انجام شود مدینه فاضله و جهانی پاک از هر آلودگی به وجود می آید زیرا هر فرد مسئولیت دارد افرادیکه از او گوش شنوا دارند به نیکی وادار و از بدی باز دارد ، و در صورت سستیو ترک این دستور آن قدر مسئولیت شدید است.چنانچه در وقایع پیش ملاحظه گردید دیگر خداوند به نیکان و خردسالان و شیر خوارگان هم ترحم نمی کند.